Διάβασα πρόσφατα στον τοπικό τύπο την είδηση, ότι ο Δήμος Καλαβρύτων προτίθεται να στηρίξει οικονομικά όσους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς έρθουν να υπηρετήσουν στην περιοχή μας.
Η πρόταση έρχεται προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαβρύτων, με το Δήμο Καλαβρύτων να επιχειρεί να αξιοποιήσει το θεσμικό πλαίσιο που δίνει στους ορεινούς και άλλους δήμους που πληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια τη δυνατότητα να στηρίζουν εργαζόμενους που υπηρετούν στην περιοχή τους, καλύπτοντας ανάγκες διαμονής και σίτισης.
Έχω ασκήσει πολλές φορές, μέσα από άρθρα και δημόσιες παρεμβάσεις μου, έντονη κριτική στη Δημοτική Αρχή Καλαβρύτων. Και όταν θεωρώ ότι υπάρχουν λάθη, παραλείψεις ή αδράνεια, θα συνεχίσω να το κάνω.
Η κριτική όμως, για να είναι αξιόπιστη, πρέπει να συνοδεύεται και από την αναγνώριση μιας σωστής πρωτοβουλίας όταν αυτή υπάρχει.
Και η πρόθεση του Δήμου Καλαβρύτων να χορηγήσει οικονομικό επίδομα σε αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα σχολεία του Δήμου είναι, κατά την άποψή μου, μια τέτοια περίπτωση.
Το θέμα έρχεται προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 11 Σεπτεμβρίου και αφορά αναπληρωτές εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού.
Εφόσον η πρωτοβουλία αυτή ολοκληρωθεί και αποκτήσει πραγματικό και ουσιαστικό περιεχόμενο, θεωρώ ότι η Δημοτική Αρχή αξίζει τα εύσημα.
Για έναν ορεινό Δήμο όπως ο Δήμος Καλαβρύτων, η δυνατότητα να προσελκύει και κυρίως να κρατά εκπαιδευτικούς στα σχολεία του δεν είναι ένα δευτερεύον ζήτημα, αλλά ζήτημα λειτουργίας των σχολείων, στήριξης των οικογενειών και, τελικά, παραμονής ζωής στα χωριά και στις απομακρυσμένες περιοχές του Δήμου.
Βεβαίως, πριν βιαστούμε να πανηγυρίσουμε, μένουν αρκετά σημαντικά ερωτήματα να απαντηθούν.
Ποιο θα είναι το ύψος της οικονομικής ενίσχυσης;
Για πόσους μήνες θα καταβάλλεται;
Ποια ακριβώς θα είναι τα κριτήρια και πόσοι θα είναι τελικά οι δικαιούχοι;
Θα αφορά ουσιαστικά το κόστος στέγασης και διαβίωσης ή θα καταλήξει σε ένα μικρό, περισσότερο συμβολικό ποσό;
Και κυρίως: πόσο απλή, γρήγορη και λειτουργική θα είναι η διαδικασία ώστε οι εκπαιδευτικοί να πάρουν πράγματι την ενίσχυση και να μη χαθούν σε μια γραφειοκρατική διαδικασία;
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά, το ποσό, η διάρκεια και οι ειδικότερες προϋποθέσεις δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Αυτά ακριβώς είναι που θα κρίνουν τελικά και την πραγματική αξία του μέτρου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει και η άποψη των ίδιων των εκπαιδευτικών που θα είναι οι ωφελούμενοι. Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον τι σημαίνει να καλείσαι να υπηρετήσεις μακριά από τον τόπο κατοικίας σου, πληρώνοντας ενοίκιο, θέρμανση, μετακινήσεις και καθημερινά έξοδα.
Θα θεωρήσουν το ποσό πραγματική βοήθεια; Θα λειτουργήσει ως κίνητρο; Θα καλύπτει ένα ουσιαστικό μέρος των αναγκών τους;
Αυτές οι απαντήσεις θα αποτελέσουν και τον καλύτερο δείκτη επιτυχίας της πρωτοβουλίας.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, ένα πράγμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο:
Δεν μπορεί κάποιος να ασκεί κριτική στη Δημοτική Αρχή όταν θεωρεί ότι κάνει λάθος και να σιωπά όταν θεωρεί ότι κάνει κάτι σωστό.
Αν λοιπόν στις 11 Σεπτεμβρίου η εξαγγελία μετατραπεί σε μια σοβαρή απόφαση, με αξιοπρεπές ποσό, δίκαια και ξεκάθαρα κριτήρια και μια απλή διαδικασία για τους δικαιούχους, τότε ναι:
θα είναι μια πολύ σωστή πρωτοβουλία του Δήμου Καλαβρύτων και θα αξίζει να της αποδοθούν τα εύσημα.
Τα υπόλοιπα θα τα κρίνουμε όταν δούμε την απόφαση και, κυρίως, όταν δούμε την εφαρμογή της στην πράξη.
